Ik weet niet wat ik van deze tijd moet denken…....

“ Ik wil even praten ”, zegt ze zachtjes. “ Het is zo moeilijk met alles wat er is en wat er gaat komen. Ik heb een beetje aanmoediging nodig ”. En meteen gaat ze verder. “ Hoe denk jij over deze tijd ? ”

Ik verschuif eventjes op mijn stoel bij deze directe vraag. Buiten hoor ik de vogels zingen. Hard ook nog. Mooi hoe hun klanken mij aanraken, fijn.

Ik ga weer naar het contact, voel haar stem in mij doorklinken. Gaat dit weer over, lijkt ze te roepen. In mij voel ik of het de bedoeling is dat ik antwoord geeft. Of ik helderheid ervaar of dat het eventjes verkrampt.

“ Ik weet niet wat ik van deze tijd moet denken. Het maakt me wel eens verdrietig, en dat stemt me bezorgd. Maar weten doe ik niet. Ik zet het dan van mij af “.

“Oh”, zegt ze, “ ja dat snap ik wel. Dat vind ik moeilijk. Mijn dochter wil ook al een prik. Dan weet ik niet of ik alles wat ik weet met haar zal delen. Heb het toch gedaan. Ze gaat erover nadenken zegt ze. Ik maak me zoveel zorgen dat ze het toch doet “ .

“ Ben je bang om haar te verliezen? ”

“Ja heel bang. Iedereen die de prik krijgt gaat eraan onderdoor “, zegt ze.

“ Het is haar eigen keus he. En dat moet ook “.

“Ja dat is zo “. Ze wordt stil

“ Ik las dat jij met bewustzijnsvelden bezig bent. Wat zijn dat ?”

“ Je kent vast het gevoel dat je een familiefeestje binnenkomt en het gevoel hebt dat je met niemand echt goed aansluiting kan vinden. Dan is het alsof iedereen in een heel eigen wereld leeft. Dat zijn bewustzijnsvelden. En daar hebben we gewoon heel erg veel van. Die hebben we ieder voor zich uniek en we vallen voor een deel samen met de velden waarmee we op dat moment matchen “.

“ Oh, dat, ja dat ken ik wel “

“ En zo is het ook met dimensies die we niet met onze ogen kunnen zien, maar wel ervaren ”

“ Kun jij daar dan contact mee maken ”

“ Als ik een vraag krijg vaak wel, of als ik zelf een vraag of aandrang daartoe heb ”.

“ Wil je nog wat voor mij invoelen ?” vraagt ze voorzichtig. “ Gaat dit weer over ?”

Ik hoor de huil in haar stem.

“ Normaal gesproken zou ik je vragen of je een wat concretere vraag hebt. Anders wordt het voor mij ook zo breed. Maar soms raakt een vraag iets aan en weet ik dat het goed voelt om toch mee in te stemmen. Dat voel ik nu ook. Ik ga voor je voelen ”.

Ik ben helemaal stil en stel in mijzelf de vraag en laat die door me heen klinken. Vrijwel meteen krijg ik antwoord.

“ Dit gaat niet meer over. Niet in de zin van dat we wat er nu gebeurd is weg kunnen denken. De doorwerking is blijvend. Maar er is ook een andere kant. Er gaat een nieuw bewustzijnsveld open. De mensen die hiervoor gevoelig zijn kunnen dit gaan bereiken. Meenemen in hun zijns wereld. Het is een vreugdevolle ontwikkeling. Het is net als nu. Nu leven we ook met vele bewustzijnsvelden samen. Dat zal zo dadelijk ook zo zijn. Wat het verschil uitmaakt is of we elkaar voldoende vrijheid kunnen gunnen om de eigen wereld te kunnen voelen en leven. Het gaat niet om het gelijk, het gaat om toe te staan en ruimte te ervaren verschillend te zijn. “

“Ja “ zegt ze, “ zo zal het ook met mijn dochter zijn ”.


Meer Client Contacten